Αφιέρωμα στα φοιτητικά #1

Τις επόμενες ημέρες, με αφορμή και τις εκλογές στους φοιτητικούς συλλόγους στα δημόσια πανεπιστήμια, θα παραθέσουμε κάποιες απόψεις.

Επειδή, θεωρώ προτιμότερο να ξεκινήσουμε πιο χαλαρά θα παραθέσω κάποιες παρατηρήσεις. Ας αρχίσουμε από τα συνθήματα στις αφίσες και τα πανό χωρίς να στεκόμαστε σε πολύ συγκεκριμένα πράγματα παρά στο ύφος τους:

-ΕΑΑΚ και λοιπές αριστερές δυνάμεις:

“Να ρίξουμε το νόμο στην πράξη – Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία“… (κοινωνικο-επαναστατικό μήνυμα).

-ΠΚΣ:

“Αποκλειστικά δημόσιο πανεπιστήμιο – Δύναμη ανατροπής“… (κοινωνικο-επαναστατικό μήνυμα).

-ΠΑΣΠ:

“Η μόρφωση είναι δικαίωμα, να μη γίνει προνόμιο – Δύναμη ανατροπής“… (μια από τα ίδια).

-ΔΑΠ:

“ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ!” (μήνυμα… καταναλωτικό!).

…

“Και ααα, και ουουυ, και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ” η δεξιά νεολαί(ρ)α…

Με το συνθηματικό λόγο κάθε πολιτική οντότητα προσπαθεί να συμπυκνώσει τις ανησυχίες, τα πιστεύω, τα αιτήματα, την κατεύθυνση δράσης και σκέψης της. Αποτελούν τη γενική τοποθέτηση στο σήμερα που ικανοποιεί τα θέλω και τα όνειρα μίας γενιάς νέων ανθρώπων. Μπορεί πολλές φορές να είναι λιτά ή να καταντάνε “τσιτάτα” χωρίς ιδιαίτερο βάρος αλλά στους κοινωνικούς αγώνες πάντα παίζουν σημαντικό ρόλο. Δεν είναι τυχαίο πως, για παράδειγμα, στους χώρους του Πολυτεχνείου οι νεολαίοι της εξέγερσης γράφανε κυρίως 5-10 συνθήματα που αποκρυσταλλώναν την αντίθεση των αιτημάτων τους σε σχέση με την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδας κατά τη Χούντα (”Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία“, “Έξω οι Αμερικανοί“, “Δημοκρατία – Λαϊκή κυριαρχία“, “Απόψε πεθαίνει ο φασισμός” κ.α).

Για την κοινωνικο-πολιτική ανάλυση μίας περιόδου θα μπορούσε κάποιος να στηριχθεί αποκλειστικά στον συνθηματικό λόγο των δυνάμεων που διεκδικούν την εκπροσώπηση του λαού και εν τέλει συμμετέχουν στην πολιτική ζύμωση. Η μεταβολή μάλιστα του συνθηματικού λόγου κάποιων πολιτικών φορέων στο πέρας του χρόνου, μπορεί να δώσει στοιχεία για τις πολιτικές μεταλλάξεις που συμβαίνουν σε έναν τόπο.

Είναι απίστευτο, λοιπόν, πως η νεολαία της Δεξιάς και η φοιτητική παράταξη ΔΑΠ ενσωματώνει τόσο πετυχημένα όλα (μα όλα!) όσα έχουν να κάνουν με αυτή στον φτωχό συνθηματικό λόγο της. Πρώτα από όλα το “Πρώτη και Καλύτερη“, συναγωνίζεται επάξια διαφημιστικά σλόγκαν όπως :

- “49 καταστευαστές πλυντηρίων… αυτοί ξέρουν“,

- “… καμιά σχέση με τις άλλες“,

- “… αυτή ξέρετε, αυτήν εμπιστεύεστε“

- και φυσικά πολλά άλλα τέτοια που φαντάζομαι έχουμε όλοι πρόχειρα στο μυαλό μας.

Η παραπομπή σε καταναλωτικά ένστικτα και η πολιτική κενότητα είναι το βασικό χαρακτηριστικό των συνθημάτων που προωθεί η Δεξιά στη νεολαία. Και βέβαια, όπως είπα και προηγουμένως, δε θα μπορούσαν να συμπυκνώσουν καλύτερα τη συμβιβασμένη και υποτακτική κοσμοθεωρία της νεο-δεξιάς κουλτούρας.

Μία συνολική υποταγή στα προστάγματα των συμφερόντων του κεφαλαίου, για μεταρρυθμίσεις-απορυθμίσεις, για την πλήρη αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού και της συνείδησης του μισθωτού εργαζόμενου πληθυσμού.

Από την πολιτική πλευρά, τα συνθήματα αυτά δε μπορεί να φοβίζουν ως αντίβαρα πολιτικής σκέψης, ως απαντήσεις στα υπαρκτά προβλήματα του σήμερα. Αυτό μόνο ως αστείο μπορεί να ειπωθεί, γιατί όσο κι αν κάποιος θέλει να κλείσει τα μάτια του, η κατάσταση σήμερα είναι αντικειμενικά άσχημη! Είναι χαρακτηριστικό το πως ηττώνται πανηγυρικά όταν τίθενται θέματα σε πραγματικές συζητήσεις της νεολαίας.

Το πρόβλημα και ο φόβος των προοδευτικών ανθρώπων, όπου και αν ανήκουν αυτοί, είναι η διαμόρφωση ενός κοινωνικού “είδους”, ενός ανθρώπου αταξικού που από τη μία πλευρά δε μπορεί να συνδέσει τα συμφέροντά του με την κοινωνία, να αντιστοιχήσει τον εαυτό του σε μία -όχι απαραίτητα κοινωνική τάξη- αλλά έστω στους φτωχούς ή στους πλούσιους, στους αδικημένους ή τους καβάτζες, στους έχοντες τα μέσα και σε αυτούς που μονίμως τη βγάζουν απέξω.Επίσης, η επικινδυνότητα επεκτείνεται όσον αφορά την αδυναμία της νεολαίας αυτής να παράγει στοιχειώδεις πολιτικούς συλλογισμούς. Έτσι, μόνη σταθερά στη λογική απομένει το προσωπικό συμφέρον, που όμως είναι πλήρως αποσυνδεμένο από τις ανάγκες της κοινωνίας που θα μπορούσαν να διαμορφώσουν κοινωνική συνείδηση και συμπεριφορές λαϊκής διεκδίκησης.

Τελικά το ζήτημα που προκύπτει είναι πως το “κοινωνικό είδος” αυτό δεν μπορεί να συμμετέχει σε οποιαδήποτε διαδικασία διαλόγου, γεγονός που φυσικά την Αριστερά την προβληματίζει διότι μία τέτοια εξέλιξη ευνοεί τη γενικότερη κοινωνική συντήρηση και διαιώνιση των αρχών της παραγωγικής διαδικασίας που αντιπαλεύει.

Η αναπαραγωγή αυτής της κουλτούρας μαζικού υποχωρητισμού και εξατομικευμένης αντίληψης των δικαιωμάτων και συμφερόντων, λοιπον, είναι ο μεγάλος κίνδυνος για τους προοδευτικούς ανθρώπους. Ως διαδικασία μετασχηματίζει την κοινωνία προοδευτικά σε ανθρώπους-άτομα που όχι μόνο δε μπορούν να αντιληφθούν την αναγκαιότητα συμμετοχής τους στην προάσπιση των δικαίων συμφερόντων τους -συνολικά ως κοινωνία με την πολυπλοκότητά της και τις αντιθέσεις της-, αλλά συνήθως εκπαιδεύονται να έχουν περίεργα ανακλαστικά και ενστικτώδη συναισθήματα: είναι φοβικοί και αισθάνονται απειλούμενοι σε οποιαδήποτε “αναταραχή”-διαδικασία διεκδίκησης. Μέσα σε όλα, λοιπόν, ξεφυτρώνουν και περιστατικά τραμπουκισμών και βιαιοπραγιών, τα οποία συνδέονται άμεσα με τη στρατηγική της Δεξιάς να μη ιδεολογικοποιεί τις συλλογικές διαδικασίες της νεολαίας της. Φυσικά, τα φαινόμενα αυτά τα κληρονομεί η κοινωνία -συνολικά- μετά το τέλος της φοιτητικής ζωής.

Κλείνοντας το πρώτο άρθρο για τα φοιτητικά, θα έλεγα πως σε παρόμοια πλαίσια κινείται και η ΠΑΣΠ, όμως η καταγωγή και πορεία του ΠΑΣΟΚ δεν ευνοεί -ακόμα τουλάχιστον- το γκρέμισμα κάποιων στοιχειωδών προσχημάτων. Η ΔΑΠ, λοιπόν, παραμένει “Πρώτη και Καλύτερη” στην αποχαύνωση και την εκπαίδευση του καθωσπρέπει πολίτη ατόμου-καταναλωτή που δε δημιουργεί φασαρίες και “αναταραχές” ενώ είναι έτοιμος να υπερασπιστεί την Τάξη νομιμοποιώντας ακραίες ενέργειες “επαναφοράς της γαλήνης”.

Από την τοπική (κωλο)-φυλλάδα Epirus Press (αρ.109 – 03/04/2008), η οποία μάλιστα τα έχει βάλει με τις ανώνυμες τοποθετήσεις του διαδικτύου υπερηφανευόμενη την επωνυμία των δικών της άρθρων (παραπέμπω στην ηλεκτρονική έκδοσή της), διαβάζουμε και αφιερώνουμε σε όλη τη νεολαία του σήμερα ένα πολύ χαρακτηριστικό άρθρο.

Ψήφος με το κάτω κεφάλι…

Διαβάστε τον κόσμο μέσα από τα ματομπούκαλα βλακείας ενός χαζοχαρούμενου σύγχρονου νεολαίου που δεν έχει σημασία που ανήκει -αν και προφανές-, αλλά καταδυκνύει τί σημαίνει αναπαραγωγή κουλτούρας! Αποθέωση…

“Μωρά” … για ψήφο! – από Epilektos

Έφτασαν οι φοιτητικές εκλογές του 2008 και τα παραταξιακά επιτελεία καταστρώνουν τα τελικά σχέδιά τους για το ψηφοδέλτιο. Στο οποίο συμμετέχουν και γυναίκες, και μάλιστα πρόκειται συχνά για τρελά γκομενάκια. Ας δούμε, λοιπόν, τις φοιτητικές παρατάξεις του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων μέσα από τα πιπίνια που συνδικαλίζονται και τρελαίνουν τα μυαλά μας.

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Εδώ βρίσκεις δύο είδη γυναικών. Είτε πρόκειτε για γκόμενες που δε γουστάρεις ούτε να τις αντικρίσεις είτε μιλάμε για πολύ τρελά μωρά!!! Η δευτερη κατηγορία είναι αυτή που κυριαρχεί και αυτή που μας αραίσει. Σας τις συνιστώ ανεπιφύλακτα. Είναι γκομενάκια που φροντίζουν πολύ την εμφάνισή τους και δε γουστάρουν μαλακίες. Οι περισσότερες εξ αυτών είτε είναι πιπίνια για γλύψιμο είτε άγριες γκόμενες για δυνατέ… συγκινήσεις. Και μας αραίσει…

ΠΑΣΠ. Εδώ θα βρείς εξίσου άσχημα πιπίνια, αλλά και τρελά μωράκια. Μόνο που εδώ οι γκόμενες “την έχουν δει” κάπως! Η αριστερίζουσα ιδεολογία και ο αντιδραστικός σοσιαλισμός τους αποσπούν την προσοχή από το να προσπαθούν να γίνουν τρελιάρες κι έτσι συχνά εξωτερικεύουν μία ξινίλα! Ωστόσο, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, οι οποίες είναι λίγες, αλλά (πιστέψτε με) πολύ καλές!!!

ΠΚΣ. Εδώ τα άσχημα γυναικεία δείγματα υπερτερούν των καλών. Αν προσέξουμε, όμως, τα καλά, τότε κάποιες νεαρές συνδικαλίστριες μπορούν κάλλιστα να πρωταγωνιστήσουν στα πιο τρελά όνειρα του υγιώς σκεπτόμενου φοιτητή.

ΕΑΑΚ. Καλύτερα πήγαινε “κόψ’ τον”…

Έτσι, λοιπόν, νομίζω πως νικήτρια δύναμη και σε αυτές τις φοιτητικές εκλογές, όσον αφορά το γυναικείο δυναμικό, αναδεικνύεται αναμφίβολα, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ! Αν η ιδεολογία και τα αιτήματα της κάθε παράταξης δε σε απασχολούν και αν είσαι άντρας, τότε, φίλε μου, αξίζει να… διεισθύσεις σε αυτή την παράταξη. Μόνο και μόνο τι μωρά βγάζει η Δεξιά!

Καλή ψήφο κι ας νικήσει ο καλύτερος!

Δείτε επίσης:
Μία σύνοψη των τεκτενομένων από Ελευθεροτυπία
H Epirus Press στο διαδίκτυο
Πολλά θέματα για φακελώματα και συμπεριφορές των “μεγάλων” φοιτητικών παρατάξεων στο ιστοχώρο της ΦΑΚ Πληροφορικής Ιωαννίνων
Πολλά θέματα για φακελώματα και συμπεριφορές των “μεγάλων” φοιτητικών παρατάξεων στον Γ.Μαργαρίτη