“Δεν έχουμε βενζίνη”, κατά το: “Μας πνίξαν τα σκουπίδια…”, ή το “Μας κόβουνε το ρεύμα” και όλα τα σχετικά.
Στην Ελλάδα όλοι τσαντίζονται και χτυπιούνται για το πετρέλαιο και την ακρίβεια, με τα ΜΜΕ να βγάζουν θέματα δελτίων με μηδενικό κόστος. Διαβάζουν απλά τους τιμοκαταλόγους των σουπερμάρκετ. Όταν όμως κάποιος επαγγελματικός κλάδος ή συνδικάτο εργαζομένων θέσει τις ανάγκες του επί τάπητος κάτι παθαίνουν τα ΜΜΕ και βαράνε αλύπητα. Δίνουν αρκετό χώρο και χρόνο στους “αγανακτησμένους“.
Πολύς είναι ο σάλος στην τηλεόραση για την απεργία των βυτιοφόρων. Βγήκε κάποιος βενζινοπώλης και κατηγορούσε τους απεργούς για το υψηλό τιμολόγιό τους βάζοντας ακόμα και τον ΦΠΑ στον υπολογισμό! Τον ΦΠΑ του Αλογοσκούφη! Γιατί εξεγείρονται οι βενζινοπώλες; Μα γιατί από τα βενζινάδικα πληρώνονται τα βυτία.
Άλλος λέει: “αυτοί δεν είναι εργαζόμενοι, είναι ιδιοκτήτες… επομένως δεν έπρεπε να κάνουν απεργία“. Σύμφωνοι κάποιοι από αυτούς είναι επιχειρηματίες όπως και ΟΛΟΙ οι βενζινοπώλες. Έχουν όμως και αυτοί ζητήματα, διότι δεν οδηγούν μόνο ιδιοκτήτες τα βυτιοφόρα και φορτηγά. Αν δεν κάνω λάθος τα όποια ασφαλιστικά τους ζητήματα αφορούν όλους όσους εργάζονται στον τομέα αυτό. Και τέλος πάντων καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε ότι άλλο ιδιοκτήτης-αυτοαπασχολούμενος και άλλο businessman. Δεν το ίδιο. Γιατί έτσι θα αποκαλούμε ιδιοκτήτη και τον εργάτη που έχει στην ιδιοκτησία του ένα φτυάρι και φτυαρίζει από το πρωί μέχρι το βράδυ! Σκέτος επιχειρηματίας.
Εδώ προκύπτει και ένα μεγάλο ζήτημα, πως δηλαδή συγκεκριμένοι ανθρωποι-δυνάμεις είναι έτοιμοι να κάνουν πολιτική με αυτούς τους όρους στα τηλεπαράθυρα, ενάντια σε όποιον διεκδικεί, σε όποιον τα βάζει με την κυβέρνηση. Ενώ κάποιοι από δάυτους χρησιμοποιούν την ακρίβεια για να δικαιολογήσουν τις τιμές τους και την κερδοσκοπία τους.
Ιδιοκτήτες και μάλιστα επιχειρηματίες με επιδοτήσεις και τσάμπα υπαλλήλους (πληρωμένους από τον ΟΑΕΔ μέσω προγραμμάτων απασχόλησης) είναι και τα κουρεία/κομμωτήρια, οι καφετέριες ακόμα και οι ιδιοκτήτες ταξί που όπου γάμος και χαρά κοτσάρουν και ένα “δώρο” για τους εργαζόμενους. Δηλαδή, εγώ που πίνω τον καφέ μου στο καφενείο, λόγου χάρην, πρέπει να δώσω και το δώρο του σερβιτόρου, ενώ δεν είμαι εγώ ο εργοδότης του.
Ο δε εργοδότης του, κάνει τον κινέζο, λες και ένα εστιατόριο είναι αυθόρμητα οργανωμένο απο τους σερβοτόρους. Οι εργοδότες, λαμβάνουν δώρο που δεν είναι άλλο απο την περισσότερη δουλειά (μεγαλύτερο τζίρο) λόγω γιορτών. Κομμάτι από αυτά τα έσοδα έπρεπε, λοιπόν, να λαμβάνουν οι σερβιτόροι, οι κομμωτές υπάλληλοι, και οι οδηγοί των ταξί και όχι να μετακυλίεται το δώρο στον πελάτη. Το δημόσιο π.χ, δε λέει “από 15 Δεκεμβρίου μέχρι 5 Ιανουαρίου το τάδε παράβολο από 5 ευρώ κάνει 10 ευρώ λόγω δώρου των εργαζομένων!”, για να καταλαβαινόμαστε!
Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως πρέπει να έχουμε ίδια σταθμά. Δε μπορεί ξαφνικά οι οδηγοί να είναι ιδιοκτήτες και επιχειρηματίες (ακόμα και αυτοί που απλά έχουν το φορτηγό που δουλεύουν και θρέφουν μία οικογένεια), αλλά οι εστιάτορες με νόμο να είναι παροχείς κοινωνικού έργου που “βοηθάνε” τα γκαρσόνια να βγάλουν μεροκάματο και άμα τους καπνίσει δίνουν και δωρο γιορτών από τη δική μας τσέπη!
Και γιατί τα βάζω με τους εστιάτορες; Γιατί αυτοί μας τα πρήξανε με τις προηγούμενες απεργίες. Τώρα μας τα πρήζουνε οι βενζινοπώλες. Αυτοί που επί τόσα χρόνια αρνούνται να δίνουν αποδείξεις ενώ κάνουν κύκλο εργασιών αμύθητων ποσών. Είναι επίσης κλάδος στον οποίο υπάρχουν συμφέροντα που θυσαυρίζουν με τη μάυρη αγορά καυσίμων και με την καταλήστευση των καταναλωτών στην τροφοδοσία πετρελαίου θέρμανσης. Όχι όλοι φυσικά, αλλά όταν ένας κλάδος λειτουργεί έτσι ενάντια σε μία άλλη κοινωνική ομάδα καλό είναι να δέχεται και την κριτική.
Κλειστό επάγγελμα
Το καλύτερο το είπε ένας φωτισμένος δημοσιογράφος. Λέει αυτά μας τα κάνουν οι του κλάδου μεταφορών επειδή είναι κλειστό το επάγγελμα και προστατεύεται. Και πρέπει να ξεσηκωθούμε όλοι να ανοίξει για να γίνουν όλα καλύτερα. Μα καλέ μου κύριε, αν ήταν ανοιχτό το επάγγελμα δε θα ζήταγε κανένας από τον Υπουργό μεγαλύτερη αύξηση από το 5% που τους καθορίζεται.
Θα λέγανε όλοι μαζί… 30% αυξάνεται το κάυσιμο; 30% αυξάνουμε και εμείς την τιμή μας. Όχι θα σε ρώταγε για να το αυξήσει. Εσύ βέβαια θα απαλασσώσουνα από τον εφιάλτη σου: την απεργία, την δραματική ομηρία που θεωρείς ότι υπόκειται η κοινωνία κλπ, κλπ. Αλλά το αποτέλεσμα θα ήταν χειρότερο.
Επίσης, και στην Κύπρο ανοίξανε το επάγγελμα (εδώ και 2-3 χρόνια) αλλά τα δεκάδες εκατομμύρια που τσέπωνε το δημόσιο από τους ιδιοκτήτες μέσω των αδειών επαγγελματική χρήσης δεν τα επέστρεψε. Τεράστια αδικία με κερδισμένους τις μεγαοεταιρίες που έχοντας χρήμα, και χωρίς την υποχρέωση να αγοράσουν άδειες, δημιούργούν στόλους φορτηγών. Οι λοιποί, αν είναι να πάρουν τίποτα, θα το πάρουν αφού στην αγορά έχει διαμορφωθεί μία νέα κατάσταση και όταν δεν θα έχει νόημα να επενδύσουν σε αγορές επιπλέον αυτοκινήτων. Άρα μία κουβέντα είναι να ανοίξει το επάγγελμα.
Και αφού μιλάμε για ανοιχτά επαγγέλματα, γιατί να μη μπορεί ο υπάλληλος (η ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ) να πει αδερφέ δε βγαίνω θέλω για τη δουλειά που κάνω 30% αύξηση γιατί αυξήθηκε το πετρέλαιο. Διότι όλοι με πετρέλαιο δουλεύουμε όλοι, εννοώντας ότι όλων οι ανάγκες είναι άμεσα συνδεδεμένες με αυτό… Αλλά αυτο μπορεί να το κάνει ο εργοστασιάρχης, ο βιοτέχνης, ο καφετζής όλοι τους διπλά και τρίδιπλα ωφελημένοι από τις διάφορες ρυθμίσεις για τη στήριξη της οικονομίας, η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την σώρρευση των χρημάτω στις τσέπες των αφεντάδων μας.
Αλλά ο υπάλληλος είναι υπάλληλος… θα πάρει όσα του δώσουν ενώ η ελεύθερη αγορά θα ζητήσει όσα γουστάρει….




Οι άνθρωποι αυτοί, όπως και οι ταξιτζήδες, πληρώνουν ένα υπέρογκο ποσό για να πάρουν μια “άδεια”.
Ουσιαστικά, επενδύουν ένα ποσό, ώστε να μην εκδόσει περισσότερες άδειες το Κράτος. Άρα, θα έχουν εξασφαλισμένο εισόδημα.
Θα μπορούσαν με το ίδιο ποσό να αγοράσουν ακίνητα, ή να φτιάξουν κάποιο μαγαζί. Είναι μια επένδυση ζωής τις περισσότερες φορές.
Εφόσον οι άδειες είναι συγκεκριμένες, δεν υπάρχει ελεύθερος ανταγωνισμός. Άρα, αναγκαστικά επεμβαίνει ρυθμιστικά το Κράτος, ορίζοντας τη νόμιμη ετήσια αύξηση. Είναι στην ίδια μοίρα με τους μισθωτούς.
Η μοναδική “φιλελεύθερη” λύση (στη γραμμή της ΝΔ) είναι να επιστραφούν τα χρήματα των αδειών (μετά την ετήσια απόσβεση) και να απελευθερωθούν εντελώς οι άδειες. Να μπορεί ο καθένας να κάνει το επάγγελμα και να αναγκάζεται να λειτουργήσει ανταγωνιστικά.
[Οπότε σε λίγο καιρό θα έχουμε καρτέλ φορτηγών / ταξί / βυτιοφόρων.]
@espoir,
Σύμφωνοι, αλλά όπως λέμε με τα μελλοντικά καρτέλ δε θα γίνονται απεργίες και άλλα απορυθμιστικά της ησυχίας της μικρο-μεγαλο-αστικής ζωής.
Ο καθένας θα λέει: “Τόσο μου λείπει, τόσο αυξάνω!”.
Και ο χαμένος θα είναι πάλι ο λαός που πληρώνει πάντα τα σπασμένα.
ξέρετε οποιεσδήποτε πληροφορίες για αυτό το θέμα σε άλλες γλώσσες;