Και μετά από πόσα χρόνια απο την “Μπολόνια” ξύπνησαν και οι πανεπιστημιακοί. Κάλλιο αργά παρά ποτέ βέβαια.
Εμείς επιμένουμε στα 4 χρόνια προπτυχιακών ενώ ο Στυλιανίδης και οι συν αυτώ θέλουν την εφαρμογή της Μπολόνια (ζητώντας και την αναγνώριση των πτυχίων ΚΑΙ απο πανεπιστήμια super-market-ότι πάρεις 10 χιλιάρικα).
Το ‘χει η μοίρα του αυτού του κρατιδίου… Ό,τι πάει καλά να γίνεται αγώνας να καταστραφεί και ό,τι πάει χάλια να γίνεται αγώνας να παραμείνει ως έχει…
Πρυτάνεις ιστορικών πανεπιστημίων κατά της «Μπολόνια»
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
«Η πορεία σύγκλισης των συστημάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπως χαράχτηκε από τη διακήρυξη της Μπολόνια και συγκεκριμένα το εκπαιδευτικό σχήμα του 3-2-3 (3 έτη προπτυχιακών – 2 έτη μεταπτυχιακών – 3 έτη διδακτορικών σπουδών) δεν είναι αυτό που αρμόζει στην εκπαιδευτική διαδικασία».
Αυτό υποστήριξαν αρκετοί πρυτάνεις «ιστορικών ευρωπαϊκών πανεπιστημίων», ανάμεσά τους και το Αριστοτέλειο, που απαρτίζουν την ομάδα Coimbra, σε ετήσια σύνοδο που συνήλθε στη Ιένα της Γερμανίας.
Οι πρυτάνεις τοποθετήθηκαν με κριτική προσέγγιση στη διακήρυξη της Μπολόνια.
«Ενας επιστήμονας που αποφοιτά απ’ το πανεπιστήμιο δεν πρέπει να περιορίζεται σε μια ταχύρρυθμη εκπαίδευση δεξιοτήτων, αλλά να φέρει χαρακτηριστικά ενός ώριμου επιστήμονα, ο οποίος, εκτός από τον τομέα που έχει εκπαιδευτεί, θα πρέπει να κατέχει τη φιλοσοφική προσέγγιση της επιστήμης του και την παιδευτική αντίληψη της κοινωνίας», τόνισαν.
Οσον αφορά στην έρευνα, οι πρυτάνεις υποστήριξαν ότι αυτή δε θα πρέπει να επικεντρωθεί αποκλειστικά στην εφαρμοσμένη έρευνα, αλλά σε ικανό βαθμό στις ανθρωπιστικές επιστήμες, διότι τα ανθρωπιστικά ιδεώδη θα πρέπει να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην κοινωνία.
Στην ομάδα Coimbra συμμετέχουν τα πανεπιστήμια της Οξφόρδης, του Κέμπριτζ, της Γρανάδα, του Εδιμβούργου, του Μονπελιέ, της Γενεύης, της Σιένα, της Πράγας, της Ουψάλα και άλλα, ενώ η Ελλάδα εκπροσωπείται απ’ το ΑΠΘ.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 21/05/2008
Ακριβές χρονικό πλάνο σπουδών δεν υπάρχει κανένα που να είναι καλύτερο από το άλλο. Μόνο εμπεριστατωμένες απόψεις πάνω σε εμπειρίες διδασκαλίας.
Οι ρυθμοί σήμερα έχουν αλλάξει σίγουρα, οι γνώσεις παράγονται και αλλάζουν με μεγαλύτερες ταχύτητες συνεπώς μπορεί κάποιος να δικαιολογήσει τα 3ετή στην ανάγκη εντατικοποίησης των σπουδών, στη βάση της συνολικής εντατικοποίησης της ζωής και των διαδικασιών παραγωγής.
Από την άλλη πλευρά η πολύ γνώση και πληροφορία απαιτεί περισσότερο χρόνο εκπαίδευσης και σοβαρής σφαιρικής αντιμετώπισης ενός επιστημονικύ αντικειμένου. Επομένως, έτσι κάποιος μπορεί να στηρίξει τα 4ετή προγράμματα σπουδών και ίσως αναρωτηθεί αν θα έπρεπε να είναι και περισσότερα τα έτη αυτά (ή πιο πλούσια τα προγράμματα σπουδών σε γνώση).
Το ζήτημα πάντως βρωμάει σε άλλο επίπεδο που δεν εχει να κάνει με εκπαιδευτικές αξίες. Έχει να κάνει με το πώς θα καταφέρει το σύστημα να δημιουργήσει απόφοιτους γενικά υψηλού μορφωτικού επιπέδου αλλά και πολλών ταχυτήτων. Λιγότερα και κατακερματισμένα επαγγελματικά δικαιώματα στις μάζες, φτηνά επιστημονικά μυαλά ή υπερεξειδικευμένους τεχνικούς πρόθυμους να επανακαταρτιστούν (ας κάνουν και αλλιως) αρκετές φορές στην επαγγελματική τους ζωή (καριέρα το λένε τώρα!).
Επομένως, αίτημα προς το συμφέρον των εργαζομένων είναι τα συμπαγή πτυχία ανά γνωστικό αντικείμενο, χωρίς πολλές ταχύτητες αποφοίτων. Αίτημα που αντιμετωπίζει κάθε αντικείμενο ως συνολικό επιστημονικό χώρο, χωρίς να τον κατακερματίζει σε ειδικευσεις και τεχνικές καταρτίσεις (στο βασικό πτυχίο αναφέρομαι πάντα). Αίτημα που θα διαφυλλάξει τα επαγγελματικά δικαιώματα κάθε κλάδου, θα διασφαλίσει την αξιπρέπεια των εργαζομένων και την ανταπόδοση της επένδυσης που κάνει η λαϊκή οικογένεια στη γνώση των παιδιών της (με σαφές κόστος στον προϋπολογισμό της).