Στη Γενική Συνέλευση που έγινε σήμερα 22/05/2008 ο σύλλογος φοιτητών αποφάσισε για τα παρακάτω θέματα επικαιρότητας αποδεικνύοντας ότι οι φοιτητές και ξέρουν τι τους γίνεται και πως έχει η κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα:
> Η εκδρομή στη Μύκονο, το νησί του Γαλάτη πρώτα και των ανέμων μετά, ήταν πάρα πολύ καλή. Ξύδια, χάπια, γκόμενες, παραλία, όλα καλά και οικονομικά. Δίνουμε ραντεβού για του χρόνου. Μαζικά, δυναμικά, αποφασιστικά αλλάζουμε το τοπίο στα Πανεπιστήμια.
> Ο συλλογός μας θέλει να εκφράσει τη βαθιά χαρά που νιώθει με την πρωτιά της Καλομοίρας στα προκριματικά και το λίκνισμα της στους ρυθμούς της Γιουροβίζιον. Η καλομοίρα δεν έχει να φοβηθεί τίποτα το ερχόμενο Σάββατο από τις μπατζαλοαποστολές των άλλων χωρών και όλοι οι συνάδελφοι εδώ στο σύλλογο παρακολουθούμε τις εξελίξεις καθημερινά και ολομερίς χάρη στις προσπάθειες της ελληνικής τηλεόρασης να καλύψει κάθε πτυχή του πολιτιστικού γεγονότος της χρονιάς.
> Επαυτού, ευχαριστούμε την ΕΡΤ και την κυβέρνηση που έχει καταφέρει να φέρει τον πολιτισμό στο επίκεντρο της δημόσιας ζωής, εισακούγοντας τις προτάσεις των φοιτητών που εδώ και χρόνια συζητά η νεολαία στα αμφιθέατρα των δημόσιων Πανεπιστημίων. Ιδιαίτερα για τον κύριο Παναγόπουλο και στη διοίκηση αξίζουν πολλά συγχαρητηρια. Ευχαριστούμε και τα άλλα ιδιωτικά κανάλια.
> Όσο για αυτούς που λένε ότι κόβονται εκπομπές και μιλάνε για λογοκρισία (κάποιου Κλούγλογου) θέλουμε να τους απαντήσουμε ότι αυτά δεν περνάνε στη δημοκρατία η οποία δεν έχει αδιέξοδα. Κανείς όλα αυτά τα χρόνια δεν έβλεπε τηλεσειρές που αναφέρουν εκατοντάδες ονόματα άγνωστα στο ευρύ κοινό και δείχνουν εικόνες μουντές δυστυχισμένες, δίχως χρώματα. Αφήστε και τα υποννοούμενα…
> Ακόμα ένα θέμα επικαιρότητας έπεσε στο τραπέζι και αφορούσε τον συμπαθέστατο Τριανταφυλλόπουλο και τον αξιαγάπητο Χαρδαβέλα. Μείναμε πραγματικά άφωνοι όταν την περασμένη εβδομάδα ο ενας ασχολήθηκε με το καυτό θέμα του εξώγαμου-Πασχάλη και συνεντευξίασε την κυρία Αρβανητίδη (και αυτή με τη Γιουροβίζιον), ενώ ο δευτερος την εβδομάδα αυτή ασχολήθηκε με το καυτό θέμα της Γιουροβίσιον και της Αλίκης Βουγιουκλάκης αφήνοντας τα ATIA για αργότερα. Πραγματικά γροθιά στο κατεστημένο που θέλει τους κοντυλοφόρους να κλαψομουνιάζουν διαμαρτύρονται δήθεν για τις τιμές, τον μονοπωλιακό ανταγωνισμό, τα λάδια μηχανής που τρώμε, το βιοτικό επίπεδο, το ξεπούλημα ΟΤΕ, τους μισθούς, συντάξεις, τη Siemens, τον Βγενόπουλο, τα καρτέλ των σουπερμάρκετ, τους μεσάζοντες, τη Ζαχοπουλιάδα, τη συνθήκη του Κιότο και την πυρηνική ενέργεια.
Να συνεχίσουν την έγκυρη, μαχητική, ερευνητική και αποκαλυπτική δημοσιογραφία… τους ταιριάζει.
> Σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ελληνικών πανεπιστημίων η συνεδρίαση μας, αν και επεισοδιακή, αμφιταλαντεύτηκε ανάμεσα σε δύο προτάσεις:
- ότι τα δικά μας πανεπιστήμια κινδυνεύουν να γίνουν ο περίγελος της Ευρώπης διότι έχουν μείνει πολύ πίσω και δε σεβόμαστε ως κοινωνία το δικαίωμα των επιχειρήσεων να επενδύουν όπου αυτές θέλουν και να βγάνουν το ψωμί τους (το οποίο αυξήθηκε και αυτό παρεπιπτόντως),
- και πως ως πότε θα μας κερδίζει ο κάθε Κόκκαλης της εκπαίδευσης που διώχνει συνέχεια προπονητές αλλά σηκώνει τις κούπες, ήρθε η ώρα να έρθει ο Βγενόπουλος και στα δημόσια Πανεπιστήμια να ενώσει το κλίμα γιατί με τον Τζίγκερ δε κάνουμε τίποτα.
Η πρόταση αυτή αφού συζητήθηκε ενδελεχώς αρκετή ώρα, το σώμα κατέληξε ότι πρόκειται για το ίδιο και το αυτό και επέλεξε τη 2η διατύπωση για να ταιριάζει και με τα πάντα επίκαιρα αθλητικά ιδεώδη.
> “Οι μπάτσοι είναι αδέλφια μας και μεις αδελφοκτόνοι“, έγραψε ένας ατίθασος πρωτοετής σε έναν τοίχο με σπρέυ. Αφού εξετάστηκε η περιπτωση του φοιτητή, ομόφωνα αποφασίσαμε ότι δεν υπάρχει χώρος για μίση στα Πανεπιστήμια της δημοκρατίας και καταδώσαμε το συνάδελφό μας στην Ασφάλεια. Στην κατάθεση του συλλόγου συμπεριλάβαμε ότι ο εν λόγω είχε γράψει στο παρελθόν “Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι, εσείς πουλάτε την άσπρη σκόνη” το οποίο -αν και με αμφιβολίες για το καθεαυτό νόημα του συνθήματος- θεωρήθηκε άκρως αντιζωόφιλο και προβοκατόρικο. Δώσαμε επίσης στοιχεια και για άλλους δυο τρεις υπόπτους. Επλίζουμε όλα αυτά να είναι παρελθόν και να έχουμε σύντομα όχι μόνο μια κλούβα με ΜΑΤ μόνιμα στους χώρους του πανεπιστημίου, αλλά ένα ολόκληρο Αστυνομικό Τμήμα.
> Φέτος, 2008, αυξήθηκαν τα εισητήρια του αστικού και υπεραστικού ΚΤΕΛ, οι πίτες γύρο, το σουπερμάρκετ, οι είσοδοι στα κλαμπάκια, ο καφές, οι καπότες, οι φωτοτυπίες, τα ιδιαίτερα, η βενζίνα, τα ενοίκια, το νερό, η ΔΕΗ, τα κοινόχρηστα, τα στιγάρα, τα ποτά, τα ξενύχτια… αλλά για όλα φταίει ο ΟΤΕ και καλά κάνετε κύριε Αλογοσκούφη με την παρέα σας και τον πουλάτε στους Γερμανούς αφού θα έχουμε μετά δωρεάν τηλέφωνο.
Δε το βάζουμε όμως κάτω γιατί ζούμε την κάθε στιγμή και ξέρουμε ότι η ζωή είναι διασκέδαση, χαρά για δουλειά γεμάτη εκπλήξεις.
ΜΑΖΙΚΑ – ΔΥΝΑΜΙΚΑ – ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΘΛΙΒΕΡΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ
ΛΕΜΕ “ΝΑΙ” ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΑΝ ΜΑΣ ΑΔΙΚΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΥΣΤΗΣ ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ ΣΤΟ ΕURO
Δεν είναι απλά τα πράγματα κύριοι της Ν.Δ…
απογοητευσις απο το παλαι ποτε καστρο ε???
Ισα ισα. Το ποστ ειναι γενικό (generic) φιλε μου και δεν αναφέρεται σε κάστρα που χτίστηκαν στην άμμο…
Όση απογοήτευση και να υπάρχει δεν είμαστε έτσι όπως θέλουν να μας κάνουν dim!
ειναι γενικο ναι αλλα δε χτιστηκαν στην αμμο… καθε αλλο κατα την αποψη μου. αλλά λιγο η συντηρηση λιγο η κουραση λιγο η απογοητευση νατος ο σεισμος.
σιγουρα δεν ειμαστε… το θεμα ειναι ποσοι ειμαστε…
Το στοιχημα ειναι γιατι δεν ειμαστε εν τελει. Ποια ειναι τα κινητρα που μας οδηγουν στην αποφαση της αντιστασης?
Επαρκουν αυτα τα κινητρα για μια αντισταση σε βαθος χρονου και με ουσια?
‘Η θα περιμενουμε τελικα καθε φορα την συντηρηση να φτασει στο απροχωρητο, την κουραση και την απογοητευση ωστε να δημιουργηθει σεισμος?
Πιστεύω ότι υπάρχουν πάρα μα πάρα πολλοί άνθρωποι που θα στηρίξουν αυτά που λές διότι οι πολλοί χανουν από την παρούσα κατάσταση.
Το πρόβλημα είναι ότι λίγοι, μα πάρα πολλοί λίγοι είναι ιδεολόγοι, με αξίες, με συνείδηση για το τι κάνουν και πως το κάνουν.
Έτσι παρατηρήται ο λεγόμενος σαλταπηδισμός, κωλοτουμπισμός ή ότι άλλο… και δεν πετυχαίνεται να υπάρχει ένα σταθερό μέτωπο πάλης.
Πάντως αν κάνατε κανονική γενική συνέλευση (ας την ονομάσουμε υποχρεωτική, δηλαδή κάτι σαν κρατικό συνδικαλισμό) μπας και η πλειοψηφία αποφάσιζε ακριβώς όλα αυτα;
“Το πρόβλημα είναι ότι λίγοι, μα πάρα πολλοί λίγοι είναι ιδεολόγοι, με αξίες, με συνείδηση για το τι κάνουν και πως το κάνουν”, αυτό μοιάζει λίγο χριστιανικό και νομίζω ότι γενικότερα αυτό που γράφετε στο συγκεκριμένο σχόλιο ως απάντηση στον φίλο Soptep απαιτεί από τον αναγνώστη κάτι σαν “πίστη” για να γίνει αποδεκτό.
Θεωρώ ότι η αφετηρία σας είναι λάθος γιατί μοιάζει σαν να μας λέτε ότι εσείς γνωρίζετε την αλήθεια και θα την δώσετε και στους άλλους, οι οποίοι επειδή δεν είναι αν εσάς είναι κωλοτούμπες και σαλταπήδες. Σας απαντώ ότι μπορεί κάποιοι να είναι αλλά όχι όλοι, μερικοί ξέρουν πολύ καλά τι δεν θέλουν καθώς και τους λόγους που δεν το θέλουν. Η ιδεοληψία περί απόλυτης αλήθειας ή πίστης είναι κι αυτός ένας λόγος που τους απομακρύνει.
Και επαναλμβάνω τα λόγια του φίλου πιο πάνω, “Ποια ειναι τα κινητρα που μας οδηγουν στην αποφαση της αντιστασης? Επαρκουν αυτα τα κινητρα για μια αντισταση σε βαθος χρονου και με ουσια? ‘Η θα περιμενουμε τελικα καθε φορα την συντηρηση να φτασει στο απροχωρητο, την κουραση και την απογοητευση ωστε να δημιουργηθει σεισμος?”
Και απαντάω μόνος μου: Αγαπητέ φίλε, υπάρχει το μέλλον, αυτό που είναι μέσα στην σφαίρα του πιθανού και μπορείς να το περιμένεις, να το προγραμματίσεις, να το προβλέψεις. Εκτός από το μέλλον υπάρχει και το “άλλο” (l’autre), αυτό είναι το μέλλον που δεν περιμένεις, δεν μπορείς να προβλέψεις γιατί δεν έχει ξανασυμβεί. Το “άλλο” δεν είναι κάτι έξω από τις πιθανότητες αλλά δεν μπορείς να το περιμένεις. Όταν έρχεται ο “σεισμός” έρχεται σαν “άλλο”, όχι σαν προγραμματισμένη δραστηριότητα και όχι κατά παραγγελία και έχει τέτοια χαρακτηριστικά που εκπλήσσει. Αυτή την έκπληξη και αυτό το άλλο το προσδοκώ κι εγώ όμως δεν μπορούμε να βασίσουμε την ύπαρξη μας στο ενδεχόμενο και σε ένα δυνητικό μέλλον που μπορεί να έρθει μπορεί και όχι. Αυτό δεν μας καθιστά λιγότερο ιδεολόγους ή λιγότερο ενεργούς, μας κάνει όμως περισσότερο πραγματιστές και ικανούς να αποδεχτούμε το ενδεχόμενο ως ενδεχόμενο ανάμεσα σε πολλά άλλα ενδεχόμενα και όχι ως απόλυτη αλήθεια… Αυτή είναι η διαφορά, το να είμαστε ιδεολόγοι δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι πρέπει να είμαστε και ντετερμινιστές…
στο πρωτο σκελος του σχολιου σου εχω να πω πως με βαση τη μικρη εμπειρια μου ως τωρα οι πραγματικα ιδεολογοι (ετσι οπως εγω το οριζω – αρα υποκειμενικα) ειναι λιγοι…
το δευτερο σκελος το χασα εντελως προς το τελος και δεν μπορω να πω κατι… αν μπορεις εξηγησε το…
Στο δεύτερο σκέλος αυτό που λέω, η μάλλον το απόσταγμα αυτού που λέω, είναι ότι όταν η ιδεολογία γίνεται θρησκεία καταντάει ιδεοληψία. Το πρόβλημα για εμένα δεν αφορά γενικά το ποιοι έχουν αξίες και είναι ιδεολόγοι ώστε να περιμένουν τον “σεισμό” αλλά το ποιος είναι ο στόχος του “σεισμού”.
harisheiz το θεμα δεν ειναι μονο να περιμενεις το σεισμο ως δευτερα παρουσια (αυτο ειναι χριστιανικο) αλλα να προσπαθεις να τον προκαλεσεις.
επισης το προβλημα ειναι και το ποιοι και ποσοι εχουν αξιες και ιδανικα αλλα και ποιος ειναι ο στοχος του σεισμου.. δηλαδη το ενα δεν πρεπει να αναιρει το αλλο. ισα ισα πιστευω πως το ενα επηρεαζεται (η τουλαχιστον θα πρεπε να επηρεαζεται) απο το αλλο..