Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Απρίλιος 2009

viva_la_revolution_by_haunteddragon

Ο εορτασμός της εργατικής πρωτομαγιάς του 2009 πρέπει να τοποθετηθεί στην κορυφή των εκδηλώσεων μιας παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας, ενάντια στις δυνάμεις που παρασιτούν επάνω στην Εργασία. Είναι μία ευκαιρία να διαδηλώσει ολόκληρη η ανθρωπότητα αλληλέγγυα και να καταδείξει τους εχθρούς της κοινωνικής προόδου στο εσωτερικό κάθε χώρας και στους διεθνείς οργανισμούς ελέγχου: Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Παγκόσμια Τράπεζα, Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΝΑΤΟ.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 44

Επαγγελματική κατοχύρωση των διπλωματούχων μηχανικών και των πτυχιούχων πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στα αντικείμενα πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Έχοντας υπόψη:

[…δείτε το pdf που επισυνπάπτουμε στο τέλος…]

Άρθρο 1
Οι Διπλωματούχοι Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί και Μηχανικοί Υπολογιστών, οι Διπλωματούχοι Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί και Τεχνολογίας Υπολογιστών, οι Διπλωματούχοι Ηλεκτρονικοί Μηχανικοί και Μηχανικοί Υπολογιστών,
οι Διπλωματούχοι Μηχανικοί Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής, οι Διπλωματούχοι Μηχανικοί Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Συστημάτων, οι Διπλωματούχοι Μηχανικοί Ηλεκτρονικών Υπολογιστών
Τηλεπικοινωνιών και Δικτύων και οι Διπλωματούχοι Μηχανικοί Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, με βάση τις
γενικές και τις εξειδικευμένες επιστημονικές γνώσεις που απέκτησαν κατά τη διάρκεια των σπουδών τους, έχουν την ικανότητα να ασχοληθούν με δραστηριότητες που καλύπτουν, ανάλογα με το γνωστικό τους αντικείμενο, ενδεικτικά τους κάτωθι τομείς:
Τη μελέτη, τη σχεδίαση, την ανάλυση, την κατασκευή, την επίβλεψη κατασκευής και λειτουργίας, την αξιολόγηση, τη συντήρηση, τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης και την πιστοποίηση τήρησης προτύπων στις εγκαταστάσεις τους και στις πάσης φύσεως εφαρμογές τους στους επιστημονικούς τομείς:
α) των ηλεκτρονικών υπολογιστών,
β) των τηλεπικοινωνιών και τηλεπικοινωνιακών συστημάτων και δικτύων,
γ) της πληροφορικής και των πληροφοριακών συστημάτων και
δ) των συστημάτων αυτοματισμού, επεξεργασίας σημάτων, επεξεργασίας εικόνας και ήχου, επεξεργασίας ομιλίας, γραφικών, κ.λ.π.
γ) της πληροφορικής και των πληροφοριακών συστημάτων και
δ) των συστημάτων αυτοματισμού, επεξεργασίας σημάτων, επεξεργασίας εικόνας και ήχου, επεξεργασίας ομιλίας, γραφικών, κ.λ.π.

Άρθρο 2

Οι πτυχιούχοι Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης Τμημάτων Επιστήμης Υπολογιστών ή Πληροφορικής ή Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών ή Επιστήμης και Τεχνολογίας Υπολογιστών ή Επιστήμης και Τεχνολογίας Τηλεπικοινωνιών ή Πληροφορικής και Τηλεματικής ή Εφαρμοσμένης Πληροφορικής ή Πληροφορικής με Εφαρμογές στη Βιοϊατρική ή Διδακτικής της Τεχνολογίας και Ψηφιακών Συστημάτων, με βάση τις γενικές και τις εξειδικευμένες επιστημονικές γνώσεις που απέκτησαν κατά τη διάρκεια των σπουδών τους, διαθέτουν γνωστικό υπόβαθρο συναφές με το υλικό και το λογισμικό για τη συγκέντρωση, ταξινόμηση, επεξεργασία και μετάδοση της πληροφορίας, και έχουν την ικανότητα να ασχοληθούν ενδεικτικά με δραστηριότητες όπως μελέτη, σχεδίαση, ανάλυση, υλοποίηση, εγκατάσταση, επίβλεψη, λειτουργία, αξιολόγηση, διενέργεια πραγματογνωμοσύνης και πιστοποίηση στους επιστημονικούς τομείς:
α) του υλικού και λογισμικού των ηλεκτρονικών υπολογιστών,
β) της πληροφορικής,
γ) των συστημάτων και δικτύων επικοινωνιών, τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών και εφαρμογών διαδικτύου και
δ) των συστημάτων και εφαρμογών, γραφικών, επεξεργασίας σημάτων, επεξεργασίας εικόνας και επεξεργασίας ομιλίας.

Ειδικότερα, οι πτυχιούχοι των Τμημάτων Επιστήμηςκαι Τεχνολογίας Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών δύνανται να απασχοληθούν στα ανωτέρω και στον επιστημονικό τομέα των τηλεπικοινωνιακών συστημάτων και δικτύων.

Άρθρο 3

Οι Διπλωματούχοι Μηχανικοί και οι πτυχιούχοι Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης των Τμημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 1 και 2, σύμφωνα και με τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις, δύνανται να ασχοληθούν, ανάλογα με το περιεχόμενο των σπουδών τους, ενδεικτικά με:
α) τη διδασκαλία σε Πανεπιστημιακά και Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και την τεχνική και επαγγελματική κατάρτιση, δημόσια και ιδιωτική, σε θεωρητικό, τεχνολογικό και εφαρμοσμένο επίπεδο στους επιστημονικούς τομείς της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών που απαριθμούνται στα άρθρα 1 και 2 αντιστοίχως.
β) την έρευνα σε δημόσια και ιδιωτικά ερευνητικά κέντρα στους επιστημονικούς τομείς που απαριθμούνται στα άρθρα 1 και 2 αντιστοίχως σε θεωρητικό, τεχνολογικό και εφαρμοσμένο επίπεδο.
γ) την προσφορά υπηρεσιών σε οργανικές μονάδες πληροφορικής, δικτύων, μηχανοργάνωσης και τεχνικών υπηρεσιών υπουργείων, δημοσίων οργανισμών, υπηρεσιών και επιχειρήσεων, σε επιχειρήσεις ηλεκτρονικών επικοινωνιών, στον τραπεζικό, ασφαλιστικό, ιατρικό τομέα, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στις εταιρείες παραγωγής και επεξεργασίας οπτικοακουστικού υλικού, στις μεταφορές, τη ναυτιλία, τον τουρισμό, σε εταιρείες συμβούλων επιχειρήσεων και εταιρείες υψηλής τεχνολογίας.

Άρθρο 4

Η ισχύς του παρόντος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Στον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος
διατάγματος.

Αθήνα, 27 Μαρτίου 2009

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΚΑΡΟΛΟΣ ΓΡ. ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ

ΟΙ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΙ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΕΓΚΑΣ , ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

===============================================

Ολόκληρο το κείμενο του Π.Δ. από το ΦΕΚ: π.δ. 44/2009 (ΦΕΚ Α΄ 58)

Λίγα πράγματα για τις εξελίξεις στο θέμα τα τελευταία χρόνια: www.fak-uoi.gr/forum

Ακόμα περισσότερες πληροφορίες στην Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας: www.epe.org.gr

Read Full Post »

Του ΝΙΚΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ (Δρ. Κοινωνιολογίας και ερευνητής σε θέματα εκπαιδευτικής πολιτικής)

από ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ Δημοσιευμένο 22 Απριλίου 2009

.

Το «αδειανό πουκάμισο» του εθνικού διαλόγου και η κρισιμότητα της συγκυρίας για το μέλλον της νέας γενιάς

1
Σε μια συγκυρία που τα φώτα της επικαιρότητας είναι εστιασμένα στο ζήτημα της πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η διαφαινόμενη αδυναμία του εθνικού διαλόγου να συνθέσει τις επιμέρους ιδεολογικές και πολιτικές προσεγγίσεις υποδηλώνει το βαθύ χάσμα που χωρίζει τα πολιτικά κόμματα και τις οργανωμένες ομάδες συμφερόντων στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής κοινότητας με την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Από τον Ηπειρωτικό Αγώνα

Πριν από δύο χρόνια, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων επιχείρησε να αναθέσει τη φύλαξη χώρων του σε ιδιωτική εταιρία σεκιούριτι, με δαπάνη άνω του μισού εκατομμυρίου ευρώ.

Το θέμα που αποκάλυψε ο «Η.Α» στις 15 Νοεμβρίου 2006 είχε προκαλέσει αίσθηση και η πρυτανική αρχή στη συνέχεια, είχε «παγώσει» το θέμα υπό το βάρος των πολλών αντιδράσεων από την πανεπιστημιακή κοινότητα. Μάλιστα, ο πρύτανης Γιάννης Γεροθανάσης είχε μιλήσει για τον «ατυχή όρο σεκιούριτι» στο διαγωνισμό.

Δύο χρόνια αργότερα, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ανακοίνωσε την περασμένη βδομάδα τα ονόματα των 20 συμβασιούχων που θα προσλάβει για «θυρωρούς, φύλακες και νυχτοφύλακες», όπως ακριβώς είναι ο όρος που χρησιμοποιεί το υπουργείο Παιδείας για τις θέσεις εργασίας που ενέκρινε, για το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Θα δουλέψουν όμως αυτοί οι άνθρωποι ως θυρωροί και φύλακες; Δύσκολο, καθώς αρκετοί από αυτούς έχουν πανεπιστημιακά πτυχία και ήδη, η διαδικασία πρόσληψης έχει πίσω της ένα παρασκηνιακό παιχνίδι πιέσεων από πολιτικούς παράγοντες προκειμένου να γίνουν προσλήψεις, με την προοπτική ότι θα αποσπαστούν σε κάποιο γραφείο και στη συνέχεια, θα μονιμοποιηθούν. Φαίνεται μάλιστα ότι οι προσλήψεις βλέπουν στο «παραθυράκι» που έχουν ανοίξει τελευταία (και προεκλογικά) κυβερνητικοί παράγοντες για διεύρυνση του νόμου Παυλόπουλου, με την ενδεχόμενη μετατροπή συμβάσεων σε αορίστου χρόνου. Σε κάθε περίπτωση, αυτά είναι «ψιλά γράμματα», τα οποία πάντως επηρεάζουν ήδη αρνητικά το κλίμα. Διαφωνίες με τη διαδικασία «επίβλεψης» των προσλήψεων, έχουν εκφραστεί και στο σύλλογο διοικητικών υπαλλήλων του ιδρύματος, καθώς η πρόεδρος του συλλόγου ήταν μεν στην επιτροπή ως εκπρόσωπος, χωρίς όμως να έχει ενημερωθεί ούτε το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου, ούτε να έχει συζητηθεί το θέμα σε γενική συνέλευση.

Και… «κουκουλοφόρος»;

Τα πράγματα περιπλέκονται όμως και για έναν πρόσθετο λόγο. Ανάμεσα στη λίστα του πανεπιστημίου, βρίσκεται και ένας άνθρωπος ο οποίος έχει «φωτογραφηθεί» μεταφορικά και κυριολεκτικά τον περασμένο Δεκέμβριο, να «ατενίζει» με καλυμμένο το πρόσωπό του ανάμεσα στα ΜΑΤ, την πορεία διαμαρτυρίας για το φόνο του νεαρού μαθητή στην Αθήνα. Τη φωτογραφία δημοσιοποίησαν οι Οικολόγοι-Πράσινοι, διερωτώμενοι «ποιος είναι ο κουκουλοφόρος;» και απεικονίζει τη γραμμή των ΜΑΤ μπροστά στο ταχυδρομείο, στην πορεία της 10ης Δεκεμβρίου και το συγκεκριμένο άτομο ανάμεσά τους, με σκούφο, γυαλιά ηλίου και μαντήλι στο πρόσωπο. Ο συγκεκριμένος, έχει εμφανιστεί αρκετές φορές στο πλευρό φοιτητών της ΔΑΠ σε φοιτητικές εκλογές ως… «γάλαζιος σεκιούριτι» και αυτός είναι και ο «δίαυλος» της πρόσληψής του ως συμβασιούχου στο πανεπιστήμιο. Φυσικά, τα πολιτικά πιστεύω δεν σχετίζονται με την πρόσληψη ή μη, ο συγκεκριμένος ωστόσο μόνο τυχαίο πρόσωπο δεν είναι και η εμπλοκή του στη διαδικασία φύλαξης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ειδικά σε μια εποχή που γίνεται αρκετή «σπέκουλα» για το πανεπιστημιακό άσυλο, συντάσσει άλλο ένα «επεισόδιο» στην υπόθεση.

Διαβάστε επίσης:

Καταγγελία Οικολόγων για «Κουκουλοφόρους» Αστυνομικούς στα Γιάννενα

Read Full Post »

ΗΜΑΣΤΑΝ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΣΑΣ… ΤΩΡΑ ΓΙΝΑΜΕ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ !!

Λίγα λόγια για την είδηση:

Από το MEGA

Γαλλία: Επεισόδια στο κλείσιμο της Continental

Γυαλιά-καρφιά τα έκαναν στη νομαρχία της Κομπιέν οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο της -γερμανικών συμφερόντων- Continental, στο Κλερουά, στην ανατολική Γαλλία.

Σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η δικαστική απόφαση, με την οποία δόθηκε το «πράσινο φως» για οριστική διακοπή λειτουργίας της τοπικής μονάδας κατασκευής ελαστικών, στέλνοντας επί της ουσίας 1.120 εργαζόμενους στο δρόμο.

«Είχανε πρόβατα και τώρα έχουν λιοντάρια» δήλωσαν οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο. Το εξοργισμένο πλήθος λεηλάτησε και τμήμα του εργοστασίου και έβαλε φωτιά σε λάστιχα, στην είσοδο του κτιρίου. Οι διαδηλωτές δηλώνουν τώρα αποφασισμένοι να φθάσουν μέχρι τη Γερμανία και να ενώσουν τις δυνάμεις τους με Γερμανούς συναδέλφους τους, που βρίσκονται κι αυτοί τώρα αντιμέτωποι με το φάσμα της ανεργίας.

«Υπάρχει μια παροιμία που λέει: «εκείνος που σπέρνει την μιζέρια, θερίζει την οργή». Αυτό έχουν σήμερα» υποστήριξε ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Continental.

Οξυμένα είναι τα πνεύματα και στην εταιρεία Μολέξ, που κατασκευάζει εξαρτήματα αυτοκινήτων, στη νότια Γαλλία. Οι εργαζόμενοι άφησαν ελεύθερους δύο στελέχη της διοίκησης, τους οποίους κρατούσαν όμηρους για μία ημέρα, σε μία ύστατη προσπάθεια να παγώσουν 300 προαναγγελθείσες απολύσεις.

Ρίχνοντας κι άλλο «λάδι στη φωτιά», η διοίκηση του εργοστασίου αποφάσισε να παραπέμψει τον εκπρόσωπο των εργαζομένων στη Δικαιοσύνη.

Στην Ελευθεροτυπία δημοσιευεται επίσης άρθρο με τίτλο «Οργισμένη αντίδραση εργατών στη Γαλλία λόγω των ομαδκών απολύσεων» στο οποίο σημειώνεται:

«Από την οργή των εργαζομένων δε γλίτωσαν ούτε τα κυβερνητικά κτίρια μέσα στην Κομπιέν, δύο από τα οποία καταστράφηκαν ολοσχερώς.

Το φαινόμενο της “μαζικής εργατικής αντίδρασης”, όπως το αποκαλούν πολιτικοί επιστήμονες στην Ευρώπη, έχει γίνει πλέον σύνηθες τους τελευταίους μήνες στη Γαλλία. Οι μαζικές απολύσεις, ελέω οικονομικής κρίσης, προκαλούν σοβαρά επεισόδια και αποτελούν θρυαλλίδα στην αύξηση της κοινωνικής αναταραχής, γεγονός που έχει θορυβήσει έντονα το Γάλλο πρόεδρο, Νικολά Σαρκοζί».

.

Διαβάστε επίσης:

Οι ογκώδεις μαχητικές διαδηλώσεις έχουν θορυβήσει την κυβέρνηση Σαρκοζί – ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 22/4/2009

Read Full Post »

Από τον Γιώργο Κ. Καββαδία, εκπαιδευτικό – ερευνητή

Δημοσιεύθηκε στο ΕΘΝΟΣ, 14/4/2009

Η πρόσφατη ένοπλη επίθεση στη σχολή του ΟΑΕΔ αποτελεί ένα πρωτοφανές και ακραίο γεγονός για τα ελληνικά δεδομένα. Ωστόσο, η εφηβική παραβατικότητα και τα φαινόμενα βίας ευδοκιμούν στα ελληνικά σχολεία. Η κυρίαρχη εκδοχή για τις αιτίες αυτής της κατάστασης εστιάζει τις ευθύνες, κατά περίπτωση, είτε στη «δυσπροσάρμοστη» προσωπικότητα του μαθητή και στις «ανεπάρκειες και ελλείψεις του οικογενειακού του περιβάλλοντος» είτε στον εκπαιδευτικό που «δεν γνωρίζει να εκτελεί σωστά το λειτούργημά του».

Σε αυτό το πλαίσιο, ανάμεσα στους τοίχους του σχολείου επιτελούνται πολλές διαδικασίες στιγματισμού, κυρίως σε μαθητές με χαμηλές, κακές επιδόσεις. Ενας «κακός» μαθητής φαίνεται στα μάτια ορισμένων δασκάλων ως «τεμπέλης», «βλάκας», «αφηρημένος». Με τη διαδικασία του στιγματισμού ο μαθητής οδηγείται συχνά στην αποδοχή και άσκηση ενός αρνητικού ρόλου από τον οποίο δύσκολα μπορεί να απεγκλωβιστεί. Παράλληλα, οι λύσεις του προβλήματος που προτείνονται (αστυνόμευση, ποινές κ.λπ.) επικεντρώνουν όλη τους την προσοχή στον «δυσπροσάρμοστο μαθητή», αγνοώντας, ασφαλώς, τη συμμετοχή των ίδιων των σχολικών συνθηκών.

Από την άλλη, ένα σχολικό περιβάλλον που υπηρετεί τη λογική των επιδόσεων, «αρένα» άγριου ανταγωνισμού, υπερφορτώνει τους μαθητές με διδακτική ύλη, πολλές άλλες υποχρεώσεις (φροντιστήρια, ξένες γλώσσες κ.λπ.), με πρόσθετο άγχος και ένταση, ανασφάλεια και αρνητισμό. Το σχολείο προβάλλει ακόμη και για τους πρωταγωνιστές του ως χώρος θυσίας και όχι ως χώρος ικανοποίησης και νοήματος. Ενα τέτοιο σχολείο έχει μετατραπεί σε «σχολείο θανάτου».

Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τις τεχνικές σχολές που η γενική παιδεία έχει εξοστρακιστεί και σ’ αυτές φοιτούν τα παιδιά της βιοπάλης, τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού που από τα δεκαέξι τους αντί να χαίρονται την εφηβεία τους νιώθουν την κούραση, την εκμετάλλευση στην εργασία, αλλά και την απόρριψη και την περιθωριοποίηση.

Σχολική αποτυχία – δυσμενής αυτοεικόνα (αυτοϋποτίμηση) και παραβατικότητα ενώνονται μ ένα νήμα. Η υποτίμηση, η περιφρόνηση και η απόρριψη -ς ένα σχολείο που αντιπαραθέτει μια καταπιεστική ομοιογένεια απέναντι στην ετερογένεια της προπαρασκευής, των ενδιαφερόντων και των αναγκών του πληθυσμού του- γίνεται η πηγή μιας συσσωρευμένης μνησικακίας από τη μεριά των παιδιών, που συσσωρεύουν αποτυχίες, αποκλεισμούς. Δεν θα αργήσει να ξεσπάσει η οργή και το μίσος.

Οι σοβαρότερες αιτίες, όμως, μπορούν να αναζητηθούν στις δομές της καπιταλιστικής κοινωνίας που χαρακτηρίζονται από έναν απάνθρωπο ανταγωνισμό που αναπαράγεται σε όλες τις μορφές της κοινωνικής ζωής. Η κοινωνική περιθωριοποίηση ευπαθών κοινωνικών ομάδων που εντείνεται από την οικονομική κρίση, τα εργασιακά προβλήματα τροφοδοτούν τη βία και την εγκληματικότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι δεκάδες έρευνες επισημαίνουν τη σαφέστατη σχέση του χαμηλού μορφωτικού επιπέδου των γονέων, καθώς επίσης και της αρνητικής οικονομικής κατάστασης της οικογένειας των δραστών, αλλά και τις περιορισμένες προσδοκίες επαγγελματικής αποκατάστασης. Ολο και πιο έντονα, όλο και πιο πολλοί νέοι νιώθουν ότι δεν έχουν μέλλον.

Τέλος, το πρόσφατο τραγικό επεισόδιο μαρτυρά ότι ο μιμητισμός εγκυμονεί τον κίνδυνο εμφάνισης μιας υποκουλτούρας θανάτου, όπως εκδηλώνεται σε άλλες χώρες. Το μακελειό στο σχολείο Κολουμπάιν στις ΗΠΑ το 1999 βρήκε πολλούς μιμητές. Σαν επιδημία εξαπλώνονται την τελευταία δεκαετία διεθνώς τα κρούσματα ένοπλων επιθέσεων στα σχολεία. Στο Διαδίκτυο δράστες τέτοιων επιθέσεων δοξάζονται ως ήρωες από νέους που ασπάζονται μια τέτοια «φιλική προς τον θάνατο» κουλτούρα.

=====================================

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΟΑΕΔ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ

ΘΕΜΑ: ΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΙΣ ΕΠΑΣ ΟΑΕΔ ΡΕΝΤΗ

Ως εκπαιδευτικοί και ιδιαίτερα ως εκπαιδευτικοί του ΟΑΕΔ, πρώην και νυν, εκφράζουμε την βαθιά μας λύπη για το περιστατικό που συνέβη χθες, στις ΕΠΑΣ ΟΑΕΔ ΡΕΝΤΗ, στοίχισε τη ζωή σε έναν μαθητή μας και έχει θέσει σοβαρά σε κίνδυνο τις ζωές ενός άλλου μαθητή και 2 συμπολιτών μας.


Για μας δεν είναι ούτε «πρωτοφανές», ούτε «μεμονωμένο» περιστατικό, παρόλο το ότι σίγουρα δεν το έχουμε ξαναδεί στη μορφή αυτή. Ήταν θέμα χρόνου να συμβεί. Συνέβη, δυστυχώς, στο συγκεκριμένο σχολείο. Θα μπορούσε, όμως, να τύχει σχεδόν οπουδήποτε  αλλού.


Είναι το αποτέλεσμα της χρόνιας εγκατάλειψης όλης της εκπαίδευσης στον «αυτόματο πιλότο» αλλά και στον «πατριωτισμό» όσων βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, ιδίως των εκπαιδευτικών.


Φέρνει στην επιφάνεια την απαξίωση των σχολείων και της ποιότητας της παρεχόμενης  εκπαίδευσης, την απαξίωση των εκπαιδευτικών, την άρνηση του κράτους για επένδυση στην παιδεία, την ίδια στιγμή που επιφανειακά «επενδύει» σε δήθεν «καινοτόμα» προγράμματα, όταν οι ανάγκες είναι «απλούστερες», πρωταρχικές αλλά και βαθύτερες. Τα  εργαστήρια «εικονικής πραγματικότητας» μέσω των οποίων γίνεται προσπάθεια να εξωραϊσθεί η πραγματικότητα, λειτουργούν άψογα μόνο στα χαρτιά, «γυαλίζουν» την επιφάνεια μόνο, και είναι  πολύ μακριά από όλα όσα χρειάζονται πραγματικά  μαθητές και εκπαιδευτικοί.


Αναδεικνύει τις συνέπειες που έχει η λογική της απόλυτης εξειδίκευσης και η   σύντομη, μιας χρήσης κατάρτιση (που υπάρχει πλέον και στις ΕΠΑΣ του ΟΑΕΔ και του ΥΠΕΠΘ, με κατάργηση ΟΛΩΝ των γενικών μαθημάτων και την έλλειψη κάθε ανθρωπιστικής παιδείας). Τονίζει το γεγονός ότι τα σχολεία δεν είναι πλέον σχολεία, δηλαδή, χώροι δημιουργικής μάθησης, χαράς και έκφρασης, αλλά είναι, είτε κλουβιά εντατικοποίησης της διαδικασίας μάθησης (βλέπε Γενικά Λύκεια και εξετάσεις) είτε εργοστάσια παραγωγής του αυριανού, φτηνού, ευέλικτου, υποταγμένου, εργατικού δυναμικού (βλέπε Τεχνικά Σχολεία -ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ).


Συνδέεται με  την πάσης μορφής εκμετάλλευση (και πρωτίστως την οικονομική) των ανήλικων μαθητών (όπως αυτών που παρακολουθούν τις ΕΠΑΣ του ΟΑΕΔ) από τους εργοδότες, που στηρίζεται στις ανάγκες των παιδιών των χαμηλότερων κοινωνικοοικονομικών στρωμάτων, αλλά και των οικονομικών μεταναστών, που φοιτούν εκεί για να μπορέσουν να συντηρήσουν τον εαυτό τους και τις οικογένειές τους, ακόμη και με το πενιχρό μεροκάματο που εξασφαλίζουν με ατελείωτες ώρες όχι μαθητείας, όπως διαφημίζεται, αλλά  σκληρότατης  εργασίας.


Είναι προιόν ενός συστήματος και μιας κοινωνίας που απαιτεί από  τους εκπαιδευτικούς να καλύψουν τις αυξημένες σύγχρονες ανάγκες, αλλά και τα δυσαναπλήρωτα κενά που αφήνουν άλλοι κοινωνικοί θεσμοί, καλώντας τους να παίξουν όλους τους ρόλους που είναι απαραίτητοι πλέον για την ομαλή λειτουργία του σχολικού συστήματος: του εκπαιδευτικού, του παιδαγωγού, του κοινωνικού λειτουργού, του ψυχολόγου, του οικογενειακού θεραπευτή,  κ.ά., διατηρώντας τους όμως στην πλειοψηφία τους επί χρόνια  ωρομίσθιους, χαμηλά αμειβόμενους, με ελάχιστα ένσημα, χωρίς ουσιαστική εκπαίδευση και υποστήριξη…


Δείχνει την τρομακτική εξοικείωση όλης της νεολαίας μας (και όχι μόνον) με τη βία, ως συστατικό στοιχείο της  ιδεολογίας και της λειτουργίας του κυρίαρχου συστήματος ενημέρωσης και ψυχαγωγίας,  που διαπερνά όλη την καθημερινότητα των νέων ανθρώπων έξω, κυρίως, από το σχολείο.


Δείχνει την κρίση αξιών, οραμάτων και στόχων που ταλανίζει όλη την κοινωνία, αλλά αγγίζει ιδιαίτερα έντονα και τη νεολαία.


Δείχνει,  βέβαια, πρώτα απ’ όλα,  την καταστροφική απαξίωση της ανθρώπινης ζωής.


Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο, έρχεται το συγκεκριμένο τραγικό γεγονός, σαν την κορυφή του παγόβουνου, να στείλει ένα μήνυμα για μια κατάσταση που υπάρχει εδώ και χρόνια, αλλά γίνεται προσπάθεια να καλυφθεί επιμελώς, από ευθυνόφοβους υπεύθυνους που εύκολα ρίχνουν τις ευθύνες στους πιο «αδύναμους» κρίκους. Το γεγονός της Παρασκευής, 10ης Απριλίου2009, τελευταίας μέρας λειτουργίας των σχολείων πριν τις διακοπές του Πάσχα, έρχεται να στείλει ένα μήνυμα απελπισίας σε όλη την κοινωνία και να την κάνει να σταθεί μπροστά στις ευθύνες της!


Θα ανταποκριθούν το κράτος, η κυβέρνηση, τα κόμματα, οι φορείς, τα Μ.Μ.Ε., η κοινωνία στις ευθύνες αυτές;

Θα αναλάβουν αυτές τις ευθύνες ή θα τις αποδώσουν πάλι στους συνηθισμένους «υπεύθυνους» (εκπαιδευτικούς και γονείς) εγκαταλείποντάς τους αβοήθητους;


Θα αντιληφθούν ότι είναι ένα γεγονός που αφορά όλους ή θα το αποδώσουν στην «ψυχοπαθολογία» ενός συγκεκριμένου προσώπου, απομονώνοντάς το από το πλαίσιο στο οποίο συνέβη, την εποχή και τα βαθύτερα αίτιά του;

Θα ξεκινήσουν να κάνουν κάτι ΑΜΕΣΩΣ, αναγνωρίζοντας τις ευθύνες αυτές ή θα το αφήσουν να ξεχαστεί, μόλις τα φώτα των καναλιών στραφούν στο επόμενο γεγονός;


Από την απάντηση στα ερωτήματα αυτά, θα εξαρτηθεί η συνέχεια…


Όσο για μας, απολυμένοι από τα σχολεία του ΟΑΕΔ στην πλειοψηφία μας, άνεργοι,  ή εργαζόμενοι με ελάχιστες ώρες ή εκτός εκπαίδευσης, μετά την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για την Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση το 2006, οργανωμένοι στο σύλλογό μας για να διεκδικήσουμε την αναγνώριση της προϋπηρεσίας που μας στερεί το ΥΠΕΠΘ, είναι φανερό ποιες λύσεις προτείνουμε σε κάθε πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος στην εργασία, στην εκπαίδευση, στην καθημερινότητά του:


Συλλογικότητα- ενότητα όλων των εργαζομένων- διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας μέσα από μαζικούς αγώνες- διαρκής, δυναμική, ζωντανή παρουσία σε κάθε στιγμή της ζωής.


Γιατί η ζωή, παρόλα τα προβλήματα, είναι ωραία και αξίζει να τη ζήσει κανείς, δυνατά, με πάθος, ανάμεσα στους ανθρώπους. Κι αυτό το τελευταίο, είναι ένα μήνυμα που στέλνουμε ιδιαίτερα σε όλους τους μαθητές μας.

Οι καθηγητές

του  «Πανελλήνιου Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΟΑΕΔ για την Αναγνώριση»

Read Full Post »

Print

Φωτογραφία από τη σελίδα του «ΔΡΑΣΗ»: http://www.drassi.gr/

Η φωτογραφία χαρακτηρίζει την πολιτική βάση στην οποία στηρίζεται η ΔΡΑΣΗ των σιτεμένων. Βρίθει από νιότη: Μάνος, Κοντογιαννόπουλος, Μπουτάρης, Ν.Δήμου… (άθροισμα ηλικίας … ~300 χρόνια εμπειρίας) και πάει όπου φυσάει ο άνεμος!

Από κοντά κι ο καθηγητής-σοφός Βερέμης! Νεότατος…

Η ηλικία στην δεδομένη περίπτωση δεν είναι αρνητικό από μόνη της. Γίνεται όμως το πλέον αρνητικό στοιχείο διότι οι ηλικίες των «πρωτοπόρων γεροντοπαλίκαρων με όραμα» είναι συνδεδεμένες με διάφορες καρέκλες της εξουσίας από τις οποίες είχαν και συγκεκριμένη «ΔΡΑΣΗ».

Ο Μάνος είναι ο ξοφλημένος φιλελεύθερος αριβίστας που σαν γέρικο άλογο δε μπορεί να στηριχτεί κανείς από την εξουσία πάνω του. Το όνειρο της Ελεύθερης Αγοράς που ονειρεύτηκε ως φιλελεύθερος και διευκόλυνε ως βουλευτής και υπουργός της δεξιάς διακυβέρνησης έχει γίνει ήδη ο εφιάλτης του Πλανήτη. Κάνει πρωταθλητισμό στην… ίδρυση νέων κομμάτων. Από το προηγούμενο, τους «Φιλελεύθερους» κουβάλησε και αρκετούς «φίλους» του (επιχειρηματίες κλπ) στο νέο σχηματισμό.

Ο Κοντογιαννόπουλος είναι το μούλικο της παρέας. Δραπέτευσε νύχτα από τη ΝΔ με σημαντικότερη στιγμή της πολιτικής του καριέρας τη συμβολή του ως υπουργός Παιδείας στην τρομοκράτηση των φοιτητών-μαθητών για τις καταλήψεις του ’91. Εκφραστής του δόγματος: «Οι καταλήψεις είναι παράνομες, οι ανακαταλήψεις είναι νόμιμες» συνδέθηκε σε σημαντικό βαθμό με την δολοφονία του καθηγητή Ν.Τεμπονέρα από τις δολοφονικές ομάδες που είχαν συσταθεί υπό την κάλυψη της ΝΔ/ΟΝΕΔ στην Πάτρα. Δεν κατάφερε να «κρυφτεί» στο ΠΑΣΟΚ. Η διαολεμένη τύχη τα έφερε έτσι να τον τοποθετήσει ο Γ.Παπανδρέου στην επιτροπή του κόμματος για την Παιδεία… και με τις κινητοποιήσεις των τελευταίων ετών αναγκαστήκαμε να ασχοληθούμε αρκετά μαζί του. Πολλά υποσχόμενος πολιτικός…

Ο Μπουτάρης είναι ο «προδομένος νέος» της παρέας. Μετά το πολιτικό ατόπημα του ΠΑΣΟΚ το οποίο δε φρόντισε να ποντάρει στην συμμαχία του Μπουτάρη με την Αράπογλου, σφάλμα το οποίο παρέδωσε αμαχητί το δήμο Θεσσαλονίκης στη ΝΔ, νιώθει ότι ο κύκλος του στα εξουσιαστικά παιχνίδια των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έκλεισε. «ΔΡΑΣΗ» λοιπόν και για αυτόν και τα απωθημένα του…

Πέρα από αυτούς του «νέους» και αστιγμάτιστους έχουμε και τη συμπαράταξη μελών της διαφωτισμένης διανόησης της χώρας μας… Βερέμης. Πήγε στην ιδρυτική συγκέντρωση του «ΔΡΑΣΗ» να πει κι αυτός πως «δεν πάει άλλο». Και ως «σοφός» προτείνει «ΔΡΑΣΗ». ‘Η μήπως ξεχνάμε ότι ήταν πρόεδρος της επιτροπής «διορισμένων σοφών»  του Υπουργείου Παιδείας επί υπουργίας Μαριέττας Γιαννάκου;; ‘Η μήπως δε μας εξέθεσε τότε το δικό του όραμα για το Πανεπιστήμιο που απλά πρέπει να βρει έναν τρόπο να διώχνει ένα κομμάτι των νέων με διάφορα προσχήματα (σοβαρά, ασόβαρα, βάσιμα ή μή) και ταυτόχρονα να εφαρμόσει μεθόδους καταστολής των κινητοποιήσεων των νέων (καταλήψεων) στο πλαίσιο των οποίων εντάσσεται και η πίεση των ετών φοίτησης και της απειλής παύσης της φοιτητικής ιδιότητας. Με άλλα λόγια ο κ. Βερέμης όσο καλός δάσκαλος κι αν είναι αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της «πληρωμένης διανόησης» που παρότι φιλοσοφεί κατ’ επάγγελμα δε φροντίζει να φιλοσοφήσει ούτε στο ελάχιστο όταν της προτείνεται ένα κομμάτι εξουσίας που πληρώνει και τα τελευταία ματαιόδοξα απωθημένα της.

Η κοινή λογική λέει λοιπόν…

Όλοι ΔΡΑΣΗ … αλλά μακριά από τη «ΔΡΑΣΗ»

Read Full Post »

Older Posts »